Home

Thera Kuper-Heij

Tinley Gedragstherapie

Gedragstesten/Puppytesten

Lezingen/Gastlessen

Onweer en Vuurwerk

Hondenschool

Cursussen

Konijnen

Referenties

Contact

Links

SIENTJE EN ELMO

Een aantal weken geleden zijn wij met onze honden Sientje en Elmo bij Thera op gedragstherapie geweest. Via een kennis had ik over Tinly en Thera gehoord en na bestuderen van de website meteen een afspraak gemaakt. Onze Schapendoezen vertoonden wat trekjes waar we niet zo blij mee waren en we wilden graag meer inzicht in het hoe en waarom, en hulp bij het verbeteren van het gedrag. In eerste instantie dachten wij dat zus en broer op dezelfde vervelende manier en met dezelfde motivatie reageerden naar onbekende honden (blaffen, grommen en happen). We hadden geen idee of ze nu dominant, agressief of bang of gewoon gestoord waren, ons idee daarover wisselde per week. Na de gedragstesten bleek Sientje niet zo gesteld te zijn op andere honden uit angst en een mindere sociale aanleg waardoor ze fel van zich af kan bijten, en Elmo associeert vanwege zijn HD andere honden met pijn en probeert ze via verbaal geweld op afstand te houden. We hebben na de uitgebreide tests, video opnames en besprekingen gekozen voor een aantal gezamenlijke lessen. Iedere week leerden we meer over de motivatie van onze hond en hoe we hier op in konden spelen. Alleen al het begrijpen wat er gebeurt, is eigenlijk de grootste les en gek genoeg lijkt het probleem dan een stuk kleiner. Vol goede moed zijn we met de persoonlijke adviezen aan de slag gegaan en direct zagen we verbetering. Na onze enthousiaste verhalen heeft een andere vriendin Tanja met ook een Schapendoes zich bij ons clubje gevoegd, we hebben onze sessies afgesloten met een wandeling in Havelte. Naast Sientje en Elmo waren onze twee andere Schapendoezen Lotte en Jeppe ook mee, wederom hebben we veel tips en informatie gekregen wat zich zoal afspeelt in ‘onze roedel’. Wij vonden de lessen zeer waardevol, interessant en gezellig, en zullen zeker contact houden.
Hartelijke groet, Diana en Marjolein

MURPHY
Het gaat nu al een stuk beter tussen Murphy en mij/ons. Wij zijn meteen begonnen de 'plaats' af te bakenen. Nu weet ze waar ze moet zijn. Ook gaat ze steeds vaker uit eigen beweging op de plaats liggen. Na 2 keer uitbundig prijzen kreeg ze er al enorme gein in om zelf een plekje te zoeken. Erg leuk om te zien!
Meer structuur doet haar ook erg goed. 's Ochtends gaan Murphy en Diesel na de wandeling de tuin in. Na een poosje samen spelen "ruil" de bal of ander speelgoed en gaan Murphy en ik samen nog even spelen. Daarna krijgen de honden eten. Dit blijkt voor Murphy heel goed te werken. Buiten gaat het nog niet helemaal goed met naast lopen, maar ze is wel rustiger wanneer er een auto met kar langs komt rijden. Dat is al een hele verbetering en je kan niet alles tegelijk hebben! Er is dus één en ander enorm verbeterd en wij blijven werken. Bedankt voor je hulp, de verse blik en goede adviezen! 
Bennie, Gerjanne, Murphy en Diesel

PEPPER
Het gaat de laatste tijd erg goed met Pepper, we hebben het idee dat we, door de sessie bij jou, nu anders tegen haar aankijken en haar ook anders benaderen, waardoor er geen incidenten meer hebben plaatsgevonden. Ze is erg lief en gezeglijk, ook naar Tom, onze huiskat. De Kong vindt ze het einde, zonder dat ze daar overdreven bezitterig op is. Kortom het gaat heel goed! We hebben heel veel gehad aan de sessie bij jou en het telefonisch contact wat we daarna nog hebben gehad. Ik sluit niet uit dat ze weer eens een keer uitvalt (haar onzekerheid in combi met misschien toch een beetje het "rode cocker" syndroom) maar we hebben wel het idee dat we daar nu wellicht beter en makkelijker mee om kunnen gaan, omdat we weten waar het vandaan komt. We zijn tevreden klanten, je hebt ons heel fijn geholpen en op een heel plezierige wijze alternatieven laten zien, zonder gelijk keihard te roepen dat wij alles verkeerd doen en dat het nooit aan de hond ligt etc (zoals bij andere hondenscholen.....).

Groeten Petra en Ewald en een pootje van een blije Pepper

BEIKE
Vandaag wandelde Beike de twee zandpaden route, hier en daar snuffelend. Vanavond was er wat onweer , het maakte haar onrustig, maar geen dikke paniek. Dat was twee maanden geleden wel anders. Beike zat in een spiraal van almaar aangroeiende angsten. Met Thera keken we naar het ontstaan daarvan en naar een behandeling. Beike was lusteloos, ongeïnteresseerd, wilde niet meer wandelen, at slecht, kwispelde niet meer, en werd voor steeds meer dingen bang. Uiteindelijk kon ze ook niet meer alleen zijn. De gedragstherapie bestond eruit Beike's interesse op  te wekken, veel positieve aandacht te geven, haar af te leiden met de Kong en te proberen de afstand tussen haar en mij te vergroten zonder dat ze bang wordt. In overleg met de dierenarts kozen we ter ondersteuning voor Clomicalm en Telizen, om de angsten af te doen nemen en de prikkels wat te dempen, zonder dat ze suf zou worden. Ze is nu weer levendiger, ze loopt mee, soms gaat ze aan de riem beter mee, ze eet weer graag, ze kwispelt en komt bij me voor knuffels. Ze kan niet meer alleen zijn , maar ze kan inmiddels wel bij de winkel op me wachten aan de haak buiten. Ook in de auto kan ze wachten zonder in paniek te raken. Ze is nog altijd heel erg op me gericht maar ze kan inmiddels wel even naar buiten lopen zonder mij erbij. De therapie heeft veel geholpen, samen met de medicijnen. Beike is 12 jaar, dus ze wordt ook oud. Maar het gaat nu goed!
A.S. en Beike

PUNKIE
Mijn naam is Cynthia.  Ik heb een konijn met angst: Punkie, die soms andere mensen wil bijten.  Ik ben via het internet gaan zoeken naar iemand die mij kon zeggen en helpen te kijken wat ik misschien anders zou kunnen doen.  Via Tinley ben ik in contact met Thera gekomen. Samen zijn we er achter gekomen dat Punkie niet vals is, maar dat ze bang is voor handen die in haar hok komen.  Dit komt omdat ik haar niet op pak, maar zelf op het blad van mijn rolstoel laat springen.  Ik heb een handicap, waardoor ik soms dingen die ik niet zelf kan aan andere mensen moet vragen.  Thera heeft mij adviezen gegeven waar ik mee vooruit kan, dit vind ik heel prettig.  Ik vind het erg prettig te weten dat ik de dingen die ik doe goed zijn.

Cynthia en Punkie

ZUS
Daar sta je dan met de beste bedoelingen niet meer wetend hoe je de situatie kunt doorbreken. Wanneer de ene Cairnterrier de ander zodanig aanvalt dat ze in shock raakt is het tijd om:
-je eigen onmacht hierin te erkennen
-je te laten adviseren door een deskundige op dit gebied
Mijn dierenarts adviseerde Tinley in te schakelen.
De gedragstherapeut in mijn regio is Thera.
Na een uitvoerig telefonisch consult (gratis) heb ik haar gevraagd mijn Cairntjes thuis te komen observeren. Dit onderzoek heeft ruim twee uur in beslag genomen. Op mij heeft haar werkwijze indruk gemaakt. Door samen waar te nemen, scherp je je inzicht. Het was verbluffend hoe alle puzzelstukjes op z’n plek vielen. Waarnemen is simpel, zo simpel dat je niet meer waarneemt, het vervaagt. De alledaagse bezigheden gaan ook door. Ingesleten gedragspatronen beklijven, je staat er niet meer zo bij stil. Achteraf kun je stellen: ik had het kunnen zien aankomen als ik…Het was een verhelderende middag. Ik heb bewondering voor degenen die zoveel kennis en inzicht hebben en dat ook kunnen overdragen. Bijvoorbeeld door de een-voudige handreikingen (uit het onderzoek bleek bezits-agressie) die ik kreeg en die direct resultaat hebben. De rust is er weer, niet alleen bij mij, maar ook bij de lieverdjes, want dat zijn ze. Sophie Daniels

PACO
Hoe Paco weg moest en toch mocht blijven...
Dit verhaal is echt gebeurd. Mijn hond Paco, een x boerenfox, is een erg leuk hondje, maar hij was moeilijk hanteerbaar.  Als de bel ging, blafte hij het hele huis bij elkaar. Als we zouden wandelen, was hij weer heel erg luidruchtig. Hij heeft ook nog eens de pech dat hij een heel schelle stem heeft. Als we gingen zwemmen, had hij heel veel lawaai en vrat consequent de bal kapot. Hij gaf de bal niet terug. De druppel was dat Paco mijn kat Kyra te pakken nam. Ik schrok enorm, maar was ook boos. Kyra is al vanaf haar geboorte bij mij, dus haar wegdoen kwam niet in mij op. Maar mijn vertrouwen in Paco was ook weg. Ik heb hem toen opgegeven voor herplaatsing. Met veel pijn in mijn hart, dat wel. Maar ik kon er niet meer tegen, ik was té bang dat hij Kyra wat aan zou doen. Daar komt bij dat ik op een flat woon dus dat geblaf was extra vervelend. Bij toeval had ik het met een dierenartsassistente er over hoe jammer het was dat Paco weg moest. Zij wees mij op de Tinley therapie en gaf mij een folder en het tel. nummer van Thera. Ik heb Thera gelijk gebeld en had een heel fijn gesprek met haar. Zij gaf mij weer hoop en kwam bij mij thuis om ons te observeren en adviezen te geven. En dat werkte zó goed. Helemaal geen moeilijke dingen met een camera of zo, nee, gewoon kijken. Nu, een paar maanden later is het voor mij duidelijk dat Paco mag blijven. We zijn er nog niet helemaal, maar dat heeft vooral met mijn gezondheid te maken. Maar we blijven oefenen en Paco, en ik ook, weet waar hij aan toe is. Ik ben nog consequenter dan ik al was en vooral het belonen met brokjes en stukjes pens werkt erg goed. De bal hoeft hij niet gelijk terug te geven, ik ben wat geduldiger. En in al die maanden is deze week de eerste bal gesneuveld! Hij houdt Kyra nog wel eens in de gaten, maar ik weet nu: fixeren is aanvallen. Dus zo gauw ik zie dat Paco gefixeerd naar Kyra kijkt, leid ik hem af en dat werkt super. Ik kan iedereen die problemen heeft met zijn hond, of ander dier, adviseren contact op te nemen met Thera. Zij is ook nog eens een heel lieve vrouw, dus dat werkt heerlijk!

 .
Mariëtte en Paco

MISTY
Hierbij wil ik je namens Misty en mij zelf bedanken voor de leuke maar vooral de vele dingen die we van je mochten leren. Daar Misty uit Bulgarije komt en we weinig van haar wisten, was het ideaal dat we bij jou door individuele training, dat konden (weg)trainen wat in haar rugzakje zat en problemen gaf. Uiteraard hebben we niet alleen dingen weg getraind, maar ook een goede basis gelegd tussen baas en hond waar we nu nog steeds op
 voort borduren. 

Liesbeth en Misty